กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 494 ข้าก็ไม่มีเหมือนกัน
เหยียนเซวียนเห็นหลี่ชีอี้กินชีสอบอย่างเอร็ดอร่อย แล้วยังดื่มนมเปรี้ยวผลไม้อีก ก่อนมองของว่างข้างมือเว่ยเซี่ยที่ใกล้หมด
เขาอดยิ้มไม่ได้ จึงยกของว่างหลายอย่างไปวางตรงหน้าเว่ยเซี่ย กำลังจะพูดก็ได้ยินหานเฉิงถอนหายใจ มองหลี่ชีอี้อย่างจนใจแล้วกล่าวว่า
“ข้าว่านะ เจ้าอายุเท่าไรแล้ว ยังมาแย่งของกินกับน้องสาวอาเซี่ยอีก ดูสิ ของว่างที่คุณชายเซี่ยเตรียมให้น้องสาวอาเซี่ยถูกเจ้ากินจนหมดแล้ว”
หลี่ชีอี้ได้ยินดังนั้นก็เหลือบมองจานเปล่ากับถ้วยเปล่าข้างมือเว่ยเซี่ย พลันยิ้มเจื่อน ๆ แล้วส่งชีสอบชิ้นสุดท้ายให้นาง
“น้องสาวอาเซี่ย เจ้ากินเถิด”
เว่ยเซี่ยยิ้มพลางส่ายหน้า เห็นท่าทางอยากกินของหลี่ชีอี้แล้วก็กล่าวยิ้ม ๆ ว่า “คุณชายหลี่กินเถิด”
“ได้”