กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 487 คงเป็นสามีผู้อ่อนโยนเอาใจใส่
ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้นี่เอง
มิน่าเล่า ซื่อจื่อถึงได้มั่นใจนักว่าการนำทัพของอู๋จื่ออี๋จะไม่มีปัญหา
ที่แท้ก็รู้จักกับตู้หนานสวิน ทั้งยังรู้จักอาจารย์ของพวกเขาด้วย
เว่ยเซี่ยพยักหน้าเข้าใจ ก่อนจะนั่งลงอีกครั้ง นางเหลือบมองป๋อหวยจู่ที่เอนพิงเก้าอี้หลับตาพักผ่อน แล้ววางใบเมเปิลลงในผ้าเช็ดหน้า
จากนั้นนางก็ล้างมือ หยิบลูกท้อขึ้นมากิน แล้วหันไปถามจวงโม่โจวอย่างอยากรู้ว่า “เช่นนั้นซื่อจื่อเคยไปเหลียวเฉิงหรือ? มิฉะนั้นจะรู้จักคุณชายตู้ได้อย่างไร”
“คุณชายตู้ ตู้หนานสวินหรือ?” ป๋อหวยจู่ฟังอยู่พลันลืมตาขึ้น มองเว่ยเซี่ยอย่างประหลาดใจแล้วถาม “เหตุใดอาเซี่ยถึงเอ่ยถึงคุณชายแห่งจวนเจ้าเมืองเหลียวเฉิงขึ้นมากะทันหัน”