บทที่ 488 ไม่ต้องรู้สึกผิด

บทที่ 488 ไม่ต้องรู้สึกผิด

คุณชายรองเว่ยฟังแล้วรู้สึกสะท้อนใจอยู่บ้าง ไม่คิดเลยว่าการเดินทางทัศนศึกษาจะสิ้นสุดลงเร็วเพียงนี้ แต่ในช่วงหลายเดือนที่ผ่านมา พวกเขาเที่ยวชมเมืองไปแล้วหกเมืองและหมู่บ้านสามสิบเจ็ดแห่ง

ได้เห็นสิ่งที่ไม่เคยเห็นมาก่อน และได้รู้เรื่องที่ไม่เคยรู้มาก่อน

การเดินทางทัศนศึกษาครั้งนี้ พวกเขาได้รับประโยชน์มากมายจริง ๆ

“แต่ถึงการเดินทางทัศนศึกษาของพวกเราจะเหนื่อยมาก ข้าก็ยังทำใจให้จบลงไม่ได้”

จ้าวหยวนหยุดเขียน จู่ ๆ ก็ทอดถอนใจขึ้นมา “ก่อนหน้านี้ข้ายังไม่รู้ว่าชาวบ้านในกลียุคใช้ชีวิตกันอย่างไร ตอนนี้ถึงได้รู้ว่าเดิมทีพวกเขาลำบากถึงเพียงนี้”