บทที่ 486 จู่ ๆ ก็อยากรู้เรื่องส่วนตัว

บทที่ 486 จู่ ๆ ก็อยากรู้เรื่องส่วนตัว

จวงโม่โจวเห็นเว่ยเซี่ยยังคงนึกถึงเหยียนเซวียนกับคนอื่น ๆ เขามองใบเมเปิลในมือ สีหน้าอ่อนลง แล้วจู่ ๆ ก็หันไปมองมือขวาของตน

ราวกับสัมผัสนุ่มนวลเมื่อครู่ยังคงติดอยู่

เขามองเว่ยเซี่ยที่ยิ้มแย้ม แล้วได้ยินนางพูดถึงประโยชน์ของใบเมเปิล จึงถามอย่างสงสัยว่า “น้องสาวอาเซี่ยยังเอาใบเมเปิลไปทำของได้อีกมากมายเช่นนี้หรือ?”

เว่ยเซี่ยพยักหน้ารับพร้อมยิ้มกล่าวว่า “ข้ายังอยากส่งใบเมเปิลไปให้พี่ชายรองกับคนอื่น ๆ ด้วย แต่เมืองหลวงอยู่ไกลจากพวกเขาเกินไป ข้าจึงคิดจะใช้แก้วหลิวหลีทำใบเมเปิลเป็นของขวัญชิ้นเล็ก ๆ เช่นนี้พอกลับถึงเมืองเยว่เฉิงก็จะมอบให้พี่ชายรองได้”