บทที่ 481 เพราะเจ้าต้องใช้

บทที่ 481 เพราะเจ้าต้องใช้

จวงโม่โจวฟังแล้วเห็นเว่ยเซี่ยกับป๋อหวยจู่ต่างมองมา จึงยิ้มพลางแกะของขวัญ แม้น้องสาวอาเซี่ยจะมอบสิ่งใดให้ เขาก็ชอบทั้งนั้น

กระนั้นในใจก็ยังอดคาดหวังไม่ได้ เพราะเขาไม่คิดว่าน้องสาวอาเซี่ยจะตั้งใจเลือกของขวัญให้เขาด้วย

“นี่คือ... เด็กสาวอาเซี่ย เจ้าลำเอียงไปหน่อยแล้ว ของซื่อจื่อชิ้นนี้แพงกว่าของข้ามาก”

ป๋อหวยจู่มองของขวัญในมือจวงโม่โจว เห็นเป็นกวานหยกขาว ดูจากปิ่นหยกขาวกับกวานสีเงินก็รู้แล้วว่าล้ำค่าอย่างยิ่ง

เขามองเกาทัณฑ์แขนเสื้อของตน แล้วหยอกเว่ยเซี่ยว่า “น้องสาวอาเซี่ย เกาทัณฑ์แขนเสื้อของข้ายังสู้กวานชิ้นนั้นไม่ได้เลย”