บทที่ 482 ไม่เคยวาดการ์ตูนให้ข้าเลย

บทที่ 482 ไม่เคยวาดการ์ตูนให้ข้าเลย

เว่ยเซี่ยพยักหน้า รอจนจวงโม่โจวปิดประตูออกไปแล้วจึงพักผ่อนทันที วันนี้เล่นมาทั้งวัน นางเหนื่อยแล้ว

แต่ก็ได้รู้แล้วว่าเมืองถงเจิ้นคึกคักเพียงใด หากเปิดหอสุรากับโรงน้ำชา ย่อมไม่ขาดลูกค้าแน่

นางครุ่นคิดถึงกิจการทั้งสองอย่างนี้ แล้วค่อย ๆ ผล็อยหลับไป กระทั่งเช้าวันถัดมาจวงโม่โจวมาปลุก นางจึงล้างหน้าเปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วออกไปกินอาหารเช้ากับพวกเขาก่อน

เมื่อจัดเตรียมสัมภาระเรียบร้อย พวกเขาก็มุ่งหน้าไปทางเขตเหนือของเมืองถงเจิ้น เพื่อกลับเมืองหลวง

“ออกจากเมืองถงเจิ้นแล้วก็ยังต้องผ่านป่าที่เราเคยไปก่อนหน้านี้ เพียงแต่เป็นคนละทิศทาง อ้อมไปก็จะถึงทะเลสาบเมเปิล”