บทที่ 480 นี่เรียกว่าปฏิบัติอย่างเท่าเทียมกันจริงหรือ

บทที่ 480 นี่เรียกว่าปฏิบัติอย่างเท่าเทียมกันจริงหรือ

หลี่ชีอี้ชะงักไปครู่หนึ่ง ไม่เป็นห่วงหรือ น้องสาวอาเซี่ยใส่ใจเหยียนเซวียนถึงเพียงนั้น จะไม่เป็นห่วงได้อย่างไร

คงกลัวจนกินไม่ได้นอนไม่หลับกระมัง จะไปมีอารมณ์เที่ยวเล่นอย่างสบายใจที่เมืองถงได้อย่างไร

“น้องสาวอาเซี่ยเป็นห่วงเจ้าที่สุด หากนางรู้ว่าองค์ชายสี่แห่งซีเยว่มาหาเจ้า คงร้องไห้ดึงซื่อจื่อกลับเมืองหลวงแล้ว”

“ร้องไห้หรือ” เหยียนเซวียนทำหน้าไม่อยากเชื่อ ในความทรงจำทั้งหมดที่เขารู้จักเว่ยเซี่ยมา มีแต่รอยยิ้มหวานของนาง แทบไม่มีภาพที่นางเป็นห่วงหรือร้องไห้เลย

ทว่าเว่ยเซี่ยจะร้องไห้ก็เพราะอาลัยครอบครัว ไม่ใช่เพราะหวาดกลัว

อีกทั้งเขาก็ไม่อยากให้เว่ยเซี่ยร้องไห้เพราะเป็นห่วงเขา