บทที่ 448 กินน้ำตาลจนเปรี้ยวปาก

บทที่ 448 กินน้ำตาลจนเปรี้ยวปาก

เว่ยเซี่ยมองไปทางด้านหน้าเช่นกัน พวกเขายืนอยู่ตรงนี้ก็ยังได้ยินเสียงหัวเราะ จึงเดินตามไปดู

เมื่อเดินเข้าไปใกล้ ก็เห็นโคมหลากสีแขวนเต็มต้นไม้สองข้างทาง สว่างไสวเป็นอย่างยิ่ง

พ่อค้าแม่ค้าตั้งแผงขายของ ส่งเสียงเรียกลูกค้า ขายทั้งของกินของเล่นสารพัด

ผู้คนบนถนนมีไม่น้อย ทั้งบุรุษหนุ่มที่ออกมาเที่ยวด้วยกัน สตรีสาวที่เดินเล่นเคียงคู่กัน และครอบครัวที่จูงมือกันมา

เด็ก ๆ กระโดดโลดเต้น มือกอดของเล่นกับของกินไว้

“นี่คือภาพวาดน้ำตาลหรือ ว้าว สวยจังเลย พี่เหยียน พวกเราไปซื้อกันเถอะ!”

เว่ยเซี่ยเห็นภาพน้ำตาลในมือเด็ก ๆ แล้วรู้สึกว่าน่าสนใจ จึงยิ้มพลางดึงมือเหยียนเซวียนไปยังแผงที่มีผู้คนล้อมอยู่