บทที่ 447 แต่ไม่ได้ห้ามพวกเราออกไป

บทที่ 447 แต่ไม่ได้ห้ามพวกเราออกไป

เว่ยเซี่ยหลบอยู่หลังเหยียนเซวียน ฟังบทสนทนาระหว่างเขากับท่านโหวจิน พลางขมวดคิ้วเบา ๆ นางรู้ว่าท่านโหวจินกำลังคิดจะดึงเหยียนเซวียนไปเป็นพวก

นี่ก็ไม่แปลก เพราะบุคลิกของเหยียนเซวียนโดดเด่นเกินคนทั่วไป ใครที่ยังมีสายตาย่อมอดมองเขาไม่ได้

ดูสิ ท่านโหวจินก็สังเกตเห็นเหยียนเซวียนแล้ว

แต่ตอนเหยียนเซวียนแนะนำตัว เขาก็ชูฐานะสำคัญขึ้นมา นั่นคือบัณฑิตชายแห่งสำนักศึกษาชิงเฟิง ซึ่งได้รับความคุ้มครองจากทางการ

กฎหมายของแคว้นต้าโจวระบุไว้ว่า หากบัณฑิตชายที่จะเข้าสอบการสอบระดับมณฑลตกอยู่ในอันตราย ก็สามารถไปแจ้งความที่ทางการได้