กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 449 ศิษย์ชนะได้ อาจารย์จะพ่ายไม่ได้
เมื่อเห็นของกินเล่นมากมาย แถมล้วนเป็นของที่เว่ยเซี่ยไม่เคยกิน พวกเขาจึงซื้อมาอย่างละชิ้นแล้วลองชิมทีละอย่าง ทุกครั้งที่กินก็อดร้องอุทานไม่ได้
“ว้าว เจียงฉื่ออร่อยเกินไปแล้ว ข้าเพิ่งเคยกินครั้งแรก ก่อนหน้านี้อยู่เมืองหลวง เหตุใดถึงไม่เคยเห็นเลย”
เหยียนเซวียนถือของกินเล่นเต็มสองมือ พอได้ยินก็ยิ้มกล่าวกับเว่ยเซี่ย “เจียงฉื่อนี้ทำจากเนื้อขาหมูที่ต้มจนเปื่อย น้ำซุปจับตัวเป็นวุ้น ดูคล้ายเต้าซี่จึงได้ชื่อนี้”
“แต่เนื้อหมู ผู้สูงศักดิ์ในชนชั้นขุนนางผู้มีบรรดาศักดิ์และตระกูลร่ำรวยทั่วไปไม่กินกัน แถวตลาดจึงไม่มีเจียงฉื่อขาย ต้องไปหาซื้อตามตรอกเล็ก ๆ เท่านั้น”
“ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้”