บทที่ 443 อย่างไรก็ควรถ่อมตนสักหน่อย

บทที่ 443 อย่างไรก็ควรถ่อมตนสักหน่อย

เว่ยเซี่ยยิ้มพลางพยักหน้า นางเพิ่งเคยเห็นดอกไม้มากมายขนาดนี้ สมกับเป็นเมืองแห่งบุปผา มองไปทางไหนก็มีดอกไม้ใบหญ้าหลากสีสัน

ช่างเจริญตา ทั้งยังหอมสดชื่น

“ตั้งแต่พวกเราเดินเข้ามาจากปากทางเมือง ก็เห็นแต่ดอกไม้ พวกเจ้าดูบ้านเรือนพวกเขาสิ แม้แต่กำแพงยังมีใบไม้เขียวขจี แถมยังออกดอกด้วย”

หลี่ชีอี้ร้องว้าวหลายครั้ง แล้วหัวเราะบอกพวกเขาว่า “ข้าได้ยินมาว่าของอร่อยในเมืองแสงจันทร์ก็มีมากเช่นกัน เมนูที่ขึ้นชื่อที่สุดเรียกว่าไก่ร้อยบุปผา เนื้อมันชุ่มฉ่ำยิ่งนัก พวกเราไปกินกันเถิด!”