กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 442 เช่นนั้นก็ทนค้างคืนไปก่อน
เห็นเหล่าแม่นางน้อยยิ้มแย้มมีความสุข จ้าวจื่อเหยี่ยนกับหลี่ชีอี้จึงไม่มีความเห็นอะไร ทั้งสองเก็บข้าวของกันอย่างง่าย ๆ แล้วกลับโรงเตี๊ยมไปชำระล้างร่างกายและกินอาหาร ก่อนจะออกไปเดินตลาดยามค่ำคืน
ทว่าโรงเตี๊ยมย่อมสู้หอสุราไม่ได้ แถมยังตั้งอยู่ชานเมือง จึงค่อนข้างทรุดโทรม
“น้องสาวอาเซี่ย คืนนี้พวกเราทนอยู่กันไปก่อน ข้าให้คนเตรียมถ่านกับผ้าห่มไว้เพิ่มแล้ว กลางคืนจะไม่หนาวเกินไป”
จ้าวจื่อเหยี่ยนพาพวกนางขึ้นไปยังห้องบนชั้นสอง แยกกันคนละห้องซึ่งอยู่ติดกัน ทว่าห้องเล็กและยังหนาวเย็น
แต่พอก่อไฟถ่านแล้วก็อุ่นขึ้นบ้าง ห่มผ้าเพิ่มอีกหน่อยก็ไม่น่าจะหนาวเกินไป