กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 440 ต้องพามาอยู่ข้างกาย
ณ โรงเตี๊ยมเขาอวี่ซานนอกเมืองหลวง จวงโม่โจวยุ่งมาตั้งแต่เมื่อคืนจนถึงตอนนี้ ไม่ได้หลับตาเลย แต่เมื่อเห็นสายฝนนอกหน้าต่างที่ตกหนักขึ้นเรื่อย ๆ ก็อดขมวดคิ้วไม่ได้
เขาได้ยินสวี่ผิน ท่านหมอกรมคลังกล่าวว่า “ซื่อจื่อ ท่านจะพักสักหน่อยหรือไม่? สองคืนติดกันแล้วที่ท่านไม่ได้พักผ่อน มิสู้กินอะไรสักหน่อยแล้วหลับสักตื่น อย่าปล่อยให้ร่างกายทรุดโทรมเลย”
“ไม่เป็นไร เพียงแต่ฝนนี้ตกไม่หยุด หากยังเป็นเช่นนี้ หมู่บ้านใต้เขาอวี่ซานคงถูกน้ำท่วมหนักยิ่งกว่าเดิม”
จวงโม่โจวขมวดคิ้ว ครั้งนี้เขารีบออกจากเมืองเพราะเกิดอุทกภัยที่เขาอวี่ซาน เมื่อคืนก่อนน้ำท่วมหมู่บ้านไปแล้ว