บทที่ 439 จะนิ่งเฉยได้อย่างไร

บทที่ 439 จะนิ่งเฉยได้อย่างไร

จ้าวเยว่เอ๋อร์เองก็กินอย่างเอร็ดอร่อย ทั้งยังแบ่งขนมหวานกับขนมเนื้อนุ่มให้เว่ยเซี่ย ทั้งหมดล้วนเป็นของโปรดที่นางชอบกินเป็นประจำ

“เมื่อวานท่านอาเล็กกลับบ้าน บอกว่าวันนี้จะพาข้าออกมาเที่ยว ทั้งยังพูดถึงพี่สาวอาเซี่ยด้วย ข้าก็เลยตั้งใจเอาขนมที่ชอบกินมาด้วย”

เว่ยเซี่ยฟังพลางมองแม่นางน้อยที่ยิ้มอย่างไร้เดียงสา นางเองก็ยิ้มตาม การได้อยู่กับเด็ก ๆ ช่างเป็นอิสระสบายใจ ไร้เรื่องให้กังวล

ยิ่งไปกว่านั้น เมื่ออยู่กับเด็ก ๆ และมองมือน้อยเท้าน้อยของตน นางจึงตระหนักชัดว่าตนเองก็เป็นเด็กคนหนึ่ง อดใจไม่อยู่ที่จะยิ้มอย่างไร้เดียงสาตามไปด้วย

“อืม ขนมที่น้องสาวเยว่ชอบกิน ข้าก็ชอบเหมือนกัน”