กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 350 ที่แท้ก็ยากจนถึงเพียงนี้
อู๋จื่ออี๋ชะงักไปครู่หนึ่ง เมื่อเห็นเว่ยเซี่ยยิ้มตาหยีจนดวงตาโค้งเป็นจันทร์เสี้ยว นางก็อดใจไม่อยู่ ยิ้มตามไปด้วย
จากนั้นเห็นเว่ยเซี่ยยื่นสมุดบัญชีมาให้ นางจึงวางจอกสุราลง รับไปเปิดหน้าแรก พอเห็นยอดเงินในวันเปิดกิจการก็ถึงกับตะลึง
นางพลิกหน้าต่อไปเรื่อย ๆ จนถึงยอดของวันนี้ ตัวเลขที่น้อยที่สุดก็ยังมากกว่า 32,000 ตำลึง
นี่มัน!
“หอสุราทำเงินได้มากถึงเพียงนี้เชียวหรือ”
“อืม หอสุราขนาดใหญ่ในเมืองเยว่ทำเงินตำลึงได้ไม่น้อยกว่าหมื่นตำลึงทุกวัน”
“แต่ยอดต่ำสุดของเราก็ 30,000 ตำลึงเชียวนะ!”