กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 351 ช่างตระหนี่เสียจริง
พูดแล้ว เว่ยเซี่ยก็นับตั๋วเงินหนึ่งหมื่นตำลึง 26 ใบ หนึ่งพันตำลึง 5 ใบ และหนึ่งร้อยตำลึง 2 ใบ ใส่ถุงเงินแล้วยื่นให้อู๋จื่ออี๋
“สองแสนหกหมื่นกว่าเชียว!”
“อา นี่มัน!”
อู๋จื่ออี๋ได้ยินจำนวนเงินก็ยังตกตะลึง มองตั๋วเงินที่ยื่นมาให้จนแทบไม่เชื่อสายตาตนเอง
นางรีบยื่นมือไปรับ แล้วส่ายหน้าทอดถอนใจ “อาเซี่ยน้อย เจ้ารู้หรือไม่ว่าราชสำนักจ่ายเบี้ยเลี้ยงทหารให้พวกเราทุกครึ่งปี ครั้งหนึ่งก็แค่ 200,000 ตำลึง”
“แต่ข้าเดือนเดียวก็หาได้ 260,000 ตำลึงแล้ว พอเปรียบเทียบกัน ราชสำนักช่างตระหนี่เสียจริง”