บทที่ 349 อยากกินดีอยู่ดี

บทที่ 349 อยากกินดีอยู่ดี

แม้จะเคยได้ยินว่ากำไรของหอสุราขนาดใหญ่ล้วนมีมากกว่าหมื่นตำลึง แต่พอได้เห็นกับตา พี่ใหญ่เว่ยก็ยังอดตื่นตะลึงไม่ได้ ทว่าก็ยินดีอยู่ในที

เขามองเว่ยเซี่ยแล้วหยอกเย้า “เช่นนั้นอาเซี่ยของเราก็อยากเป็นเศรษฐีน้อยนี่นา แค่หอสุราใหญ่สักแห่งก็บรรลุเป้าหมายได้แล้วกระมัง”

“ฮี่ ๆ ก็ใช่น่ะสิ” เว่ยเซี่ยยิ้มตาหยี หากหอสุราใหญ่ไม่ทำกำไรงามปานนี้ นางก็คงไม่ทุ่มทรัพย์สินทั้งหมดมาเปิดหอสุรา

ต่อไปขอเพียงมีหอสุราอยู่ นางก็จะไม่ขาดเงินตำลึง

“แต่หากอยากให้กิจการหอสุราดีต่อเนื่อง ก็ยังต้องบริหารอย่างรอบคอบ”

หลี่ซื่อพยักหน้าอย่างชื่นชม “อาเซี่ยพูดถูก สิ่งสำคัญที่สุดคืออาหารต้องอร่อย ข้าเห็นวันนี้แขกทุกคนล้วนจากไปพร้อมรอยยิ้มพึงพอใจ”