กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 204 เพียงพอให้สูญสิ้น
หลี่ชีอี้ฟังแล้วเห็นว่ามีเหตุผล แม้จะอยากคุยกับน้องสาวอาเซี่ยมาก แต่เขาก็รู้สึกเหนื่อยจริง ๆ นั่งเรือมาตั้งสามวันแล้ว
นอนพักสักหนึ่งชั่วยามก่อน ค่อยไปกินดื่มพูดคุยกันที่หอสุรา
“ได้ ข้าจะพักบนรถม้าก่อน”
“ได้”
เหยียนเซิ่นเห็นหลี่ชีอี้หันไปขึ้นรถม้าอีกคัน รอยยิ้มบนใบหน้าก็ยิ่งอ่อนโยน เขามองรถม้าของเหยียนเซวียน พลางเลิกคิ้วแล้วเดินยิ้มไปยังรถม้าของตน
เว่ยเซี่ยนั่งอยู่บนรถม้าของเหยียนเซวียน ก่อนหน้านี้นางให้บ่าวชายของนายท่านรองโม่กลับไปก่อนแล้ว มีเหยียนเซวียนอยู่ด้วย เขาย่อมไม่ปล่อยให้นางไม่มีรถม้านั่ง
“พี่เหยียนมาผิงเฉิงคราวนี้ เพราะเรื่องหอสุราหรือ มาตรวจสมุดบัญชี หรือเพราะเรื่องร้านยากันแน่?”