กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 197 ถือโอกาสคุยเรื่องการค้าสักเรื่อง
คุณชายรองเว่ยไม่ได้แย่งกับเว่ยต้าหลาง เพียงยิ้มแล้วพยักหน้า จากนั้นก็อุ้มเว่ยเซี่ยขึ้นรถม้า มุ่งหน้าไปยังบ้านของเถ้าแก่เหยียนทันที
เถ้าแก่เหยียนอาศัยอยู่ทางเหนือของเมือง ใกล้หอสุราหงเต๋อมาก ส่วนพวกเขาอยู่ทางใต้ แต่เมืองผิงเฉิงก็ไม่ได้ใหญ่นัก
จากใต้เมืองไปเหนือเมือง หากนั่งรถม้าก็ใช้เวลาไม่ถึงครึ่งชั่วยาม ยิ่งตอนนี้คนข้างนอกยังมีไม่มาก พวกเขาจึงขับรถได้เร็วขึ้นอีกหน่อย
เว่ยเซี่ยรู้สึกว่าพริบตาเดียวก็มาถึงบ้านเถ้าแก่เหยียนแล้ว ก่อนหน้านี้นางบอกเถ้าแก่เหยียนไว้แล้วว่าพวกนางจะมา
บ่าวชายที่เฝ้าประตูเห็นพวกเขาก็ยิ้มทันที เข้ามาจูงรถม้าและเชิญพวกเขาเข้าไป
“พี่รอง พวกเจ้ามาแล้ว”