กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 198 ขี้อายราวกับแม่นาง
เว่ยเซี่ยได้ยินแล้วก็ยิ่งยิ้มกว้าง ก่อนพยักหน้าให้เถ้าแก่เหยียน นางเอาสุรามาก็เพื่อมาค้าขายกับเถ้าแก่เหยียนมิใช่หรือ
“แม้โรงสุราของพี่ชายลูกพี่ลูกน้องข้าเพิ่งเปิด แต่ท่านลุงเขยสืบทอดฝีมือการหมักสุรามาจากบรรพบุรุษ อีกทั้งโรงสุราของพี่ชายลูกพี่ลูกน้องเพิ่งเปิดก็ร่วมมือกับร้านบะหมี่หลายแห่งแล้ว”
“เมื่อครู่ท่านลุงเหยียนก็ได้ลองชิมแล้ว สุรานี้นำไปขายที่หอสุราหงเต๋อได้หรือไม่?”
เถ้าแก่เหยียนได้กลิ่นสุราแล้วก็อดชื่นชมไม่ได้ สุรานี้ดีจริง ๆ แม้หอสุราหงเต๋อจะมีสุราที่ดีกว่านี้ แต่สุราระดับนี้ก็มากพอจะนำไปขายในหอสุราของพวกเขาแล้ว
“อืม ได้ สุรานี้หอมใส รสชาติดีมาก ขายได้”