กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 180 อายุจะมากแล้ว
คุณชายรองเว่ยสังเกตเห็นสายตาเย็นเยียบที่จับจ้องตนอยู่ จึงเพียงขมวดคิ้ว เขารู้ว่าเผิงยักษ์ไม่พอใจ
ตอนเขามาถึงเมื่อครู่ เผิงยักษ์ก็พูดจาเหน็บแนมอยู่แล้ว เขาเข้าใจได้ว่าเผิงยักษ์ซึ่งเคยได้อันดับหนึ่งมาโดยตลอด ย่อมไม่พอใจที่จู่ ๆ ได้เพียงอันดับสอง
เพราะฉะนั้น ในช่วงปีใหม่เช่นนี้ เขาจึงไม่อยากใส่ใจ แล้วหันไปถามเว่ยพีว่า “เช่นนั้นพี่พี ต่อจากนี้ยังจะสอบอีกหรือ”
เว่ยพียิ้มพยักหน้า “อืม ข้าอยากสอบต่อท่านพ่อท่านแม่ก็สนับสนุนข้า อีกทั้งระหว่างเตรียมสอบ ข้ายังรับคัดลอกหนังสือให้ร้านหนังสือด้วย พอหาเงินตำลึงได้บ้าง”
“ค่าเล่าเรียน ข้าเองก็ช่วยออกได้ส่วนหนึ่ง เพราะฉะนั้นตราบใดที่ยังสอบได้ ข้าก็จะพยายามสอบต่อ”