บทที่ 181 เชิดสิงโตฉลองวสันต์ใหม่

บทที่ 181 เชิดสิงโตฉลองวสันต์ใหม่

ฝั่งเว่ยเซี่ยพากันกินอาหารอย่างเบิกบาน พลางฟังแม่เฒ่าเว่ยและผู้อาวุโสพูดคุยกัน แม้จะเป็นเรื่องในครอบครัวทั่ว ๆ ไป แต่ฟังแล้วกลับเพลิดเพลิน

การกินเลี้ยงนั้น สิ่งที่ได้รับมิใช่มีเพียงปลาเนื้อ หากยังมีความสุขยามญาติมิตรได้มาพบปะสังสรรค์กัน

เห็นแม่เฒ่าเว่ยยิ้มอย่างมีความสุข ทั้งยังเห็นหลี่ซื่อกับคนอื่น ๆ หัวเราะเริงร่า นางก็อดยิ้มตามไม่ได้

ที่พ่อเฒ่าเว่ยและคนอื่น ๆ ไม่อยากตามไปอยู่เมืองเยวี่ย ก็เพราะมีเพียงในหมู่บ้านตระกูลเว่ยเท่านั้นที่พวกเขารู้สึกเป็นส่วนหนึ่ง อย่างไรเสียที่นี่ก็เป็นบ้านเกิดที่ใช้ชีวิตมาครึ่งค่อนชีวิต

จะตัดใจละทิ้งไปง่าย ๆ ได้อย่างไร