บทที่ 117 ไม่น่าเอ็นดูพอ

บทที่ 117 ไม่น่าเอ็นดูพอ

ใช้กำจัดตั๊กแตนในเมืองผิงหรือ?

ป๋อหวยจู่ชะงักไปครู่หนึ่ง เขารู้ว่าในเมืองผิงมีตั๊กแตน เพียงแต่เหตุใดถึงบังเอิญนัก?

พิษที่ใช้กำจัดตั๊กแตนในเมืองผิง กลับมาอยู่ที่นี่

จวงโม่โจวเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนมองเว่ยเซี่ยแล้วกล่าวขอบคุณ “หากเมื่อครู่ไม่มีเจ้า ข้าคงถูกพิษทำร้ายเป็นแน่”

“ขอบคุณน้องสาวเว่ยที่ช่วยชีวิต”

เว่ยเซี่ยยิ้มพลางส่ายหน้า “ซื่อจื่อกล่าวเกินไปแล้ว ขอเพียงช่วยซื่อจื่อได้ก็ดีแล้วเจ้าค่ะ”

ขอเพียงพวกท่านอย่ามองนางเป็นไส้ศึกก็พอ

อีกทั้งหากซื่อจื่อเกิดเรื่องต่อหน้านาง นางก็ต้องพลอยเดือดร้อนไปด้วย แล้วนางจะไม่ลงมือช่วยได้อย่างไร