บทที่ 116 เพียงแค่สงสัย

บทที่ 116 เพียงแค่สงสัย

เพียงแค่สงสัยหรือ?

แต่ก็ไม่จำเป็นต้องสืบละเอียดถึงเพียงนี้กระมัง ราวกับกลัวว่าจะตกหล่นอะไรไปอย่างนั้น

เว่ยเซี่ยบ่นพึมพำในใจสองสามคำ แต่บนใบหน้ายังคงมีรอยยิ้ม นางคีบปีกไก่มากัดคำหนึ่ง ตอนกินนางไม่มีเสียง

โดยเฉพาะอาหารกรอบกรุบ นางจะตั้งใจระวังเป็นพิเศษ พยายามไม่ให้เกิดเสียง เรื่องนี้เป็นนิสัยที่ติดมาจากตอนกินข้าวกับชุยจั๋วและคนอื่น ๆ

คุณชายชนชั้นสูงเหล่านี้ใส่ใจบุคลิกและมารยาทมาก เว่ยเซี่ยจึงต้องคอยระวังตอนกินของอร่อยด้วย ช่างเหน็ดเหนื่อยอยู่บ้าง