กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 106 ไม่ต้องกังวลว่าจะหนาวจนตัวสั่น
ได้พักอยู่ในห้องอันอบอุ่น เว่ยเหล่าซานและคนอื่น ๆ ต่างยินดียิ่งนัก ก่อนหน้านี้พวกเขายังกังวลว่าจะต้องทนหนาวเสียอีก ทะเลแห่งนี้หนาวเหน็บเหลือเกิน
ตอนนี้ไม่เพียงไม่ต้องกังวลเรื่องความปลอดภัย ยังไม่ต้องกลัวว่าจะหนาวจนตัวสั่นด้วย
“ท่านไป๋รองดีกับพวกเราจริง ๆ!”
“ห้องเช่นนี้ไม่ต่างจากห้องที่เหล่าผู้สูงศักดิ์พักอยู่เลย”
หลังจากเว่ยเหล่าซานเก็บข้าวของเรียบร้อยแล้วก็กลับเข้าห้อง รู้สึกราวกับได้ยืนอยู่ใต้แสงตะวัน อบอุ่นยิ่งนัก แม้แต่ตอนอยู่บ้านก็ยังไม่เคยอบอุ่นเช่นนี้ โรงเตี๊ยมที่พักเมื่อคืนซึ่งคิดค่าห้องคืนละ 50 ตำลึง เทียบกับห้องนี้ไม่ได้เลย