บทที่ 107 นึกว่าเป็นเด็กสามขวบเสียอีก

บทที่ 107 นึกว่าเป็นเด็กสามขวบเสียอีก

ท่านไป๋รองไม่รอช้า รีบขึ้นไปชั้นสามเพื่อขอคำชี้แนะจากหมอหลวงที่ติดตามผู้สูงศักดิ์มา เรื่องนี้เกี่ยวพันกับความปลอดภัยของผู้สูงศักดิ์ หมอหลวงจึงยินดีให้ข้อมูล เมื่อรู้ว่าพวกเขาจะทำอาหารโอสถ ก็ยังกำชับเพิ่มอีกหลายประโยค

อย่างไรเสียอาหารนี้เป็นประโยชน์ต่อสุขภาพของผู้สูงศักดิ์ เขาเองก็หวังให้ผู้สูงศักดิ์เดินทางถึงผิงเฉิงอย่างปลอดภัยและสบายดี หากเกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้นมา เขาก็รับผิดชอบไม่ไหว

“หมอหลวงบอกแล้วว่าสมุนไพรเหล่านี้ไม่ขัดกัน ทั้งยังบอกว่าสามารถงดใช้วัตถุดิบบำรุงกำลังมากเกินไปได้”

“ดี ข้ารู้แล้ว!”