กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 10 ล้วนเป็นพี่รองพูดทั้งนั้น
เถ้าแก่ได้ฟังแล้วก็ยังคลางแคลงใจ แต่เหลือบมองตั๊กแตนสีเหลืองทองบนโต๊ะ เห็นแล้วก็ดูน่ากินไม่น้อย ทว่านี่เป็นแมลงศัตรูพืชเชียวนะ!
แมลงพวกนี้บินผ่านที่ใด นาข้าวก็ถูกทำลายจนหมด อีกทั้งเมืองผิงเฉิงของพวกเขาแทบจะประสบภัยตั๊กแตนทุก ๆ สองปี
สิ่งนี้ช่างน่ากลัวนัก!
แต่เหตุใดถึงหอมขนาดนี้เล่า?
“ท่านลุงเหยียน ผู้ใดถูกพิษหรือ?”
เหยียนเซวียนกำลังเจรจาการค้าอยู่กับคนผู้หนึ่งในห้องส่วนตัวชั้นบน เพราะตระกูลเหยียนสืบทอดวิชาแพทย์มาหลายชั่วอายุคน การค้าขายที่พูดคุยกันจึงเป็นเรื่องสมุนไพรโอสถ