บทที่ 9 ก็แค่ปากหวานไปหน่อย

บทที่ 9 ก็แค่ปากหวานไปหน่อย

พ่อเฒ่าเว่ยกับคนอื่น ๆ ดื่มน้ำแกงคำแรกประหนึ่งเสี่ยงชีวิต แต่พอได้ชิมแล้วกลับติดใจจนยากจะลืม อดกินเห็ดเพิ่มอีกคำไม่ได้จริง ๆ

หอมและลื่นคอยิ่งนัก ทั้งยังมีน้ำจากเนื้อไก่ป่า ช่างหอมเหลือเกิน

หลังจากชิมแล้วรู้ว่าไม่มีพิษ หลี่ซื่อก็รีบยกน้ำแกงเข้าไปในห้องด้านในให้ฮูหยินผู้เฒ่ากับเด็ก ๆ ช่วงหลายวันนี้พวกเขาได้กินทั้งเนื้อหมูป่าและเนื้อไก่

สีหน้าของฮูหยินผู้เฒ่าดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ดื่มยาอีกสักสองเทียบก็ลุกจากเตียงได้แล้ว แต่เด็ก ๆ หลายคนบาดเจ็บหนัก ยานี้หยุดไม่ได้