บทที่ 8 เห็ดตุ๋นไก่ป่า

บทที่ 8 เห็ดตุ๋นไก่ป่า

สะใภ้รองกับภรรยาเจ้าสามมองสามีของตนอย่างกระวนกระวาย แล้วหันไปมองตั๊กแตนทอดหอมกรุ่นบนโต๊ะ ก่อนจะกลืนน้ำลายอย่างอดไม่ได้

หลี่ซื่อประคองสามีไว้ เผื่อเขาเป็นลมจะได้ช่วยรับไว้ทัน แต่หลังจากพวกเขากลืนลงไปครู่ใหญ่ เหตุใดคนเหล่านี้ยังไม่ล้มเสียที กลับเห็นเว่ยเหล่าซานร้องอย่างตื่นเต้นว่า

“หอม! กรอบ!”

“รสชาติเหมือนปลาทองตัวเล็กทอดน้ำมันเลย!”

พูดแล้วเขาก็กินอีกตัว คราวนี้ไม่ได้หลับตาปี๋ แต่ลิ้มรสอย่างเอร็ดอร่อย

เมื่อเห็นสามีกินแมลงศัตรูพืชแล้วมีความสุขยิ่งกว่ากินเนื้อหมู ภรรยาเจ้าสามซึ่งเป็นคนกล้าก็หยิบตัวสุดท้ายขึ้นมาลองชิมคำหนึ่ง ดวงตาพลันเป็นประกาย

“อร่อย!”

“หอมกรอบ!”