บทที่ 2 นี่หวานจริง ๆ

บทที่ 2 นี่หวานจริง ๆ

เพราะคนในบ้านป่วยกันไปเกินครึ่ง ทั้งเว่ยเซี่ยยังเกือบสิ้นใจตั้งแต่เช้า พ่อเฒ่าเว่ยจึงต้องหน้าด้านไปขอยาสมุนไพรยาที่บ้านหัวหน้าหมู่บ้านอีกสักหน่อย หญิงรับใช้สูงวัยของเขากับลูก ๆ หลายคนต่างก็ป่วย หากไม่มียาก็คงไม่ได้

คนในหมู่บ้านตระกูลเว่ยล้วนเป็นญาติพี่น้องกัน หัวหน้าหมู่บ้านเองก็เป็นพี่ชายลูกพี่ลูกน้องของพ่อเฒ่าเว่ย เขารู้สภาพครอบครัวนี้ จึงช่วยได้เท่าไรก็ช่วย หัวหน้าหมู่บ้านเองก็มีคนในบ้านตั้งสิบกว่าปาก จะให้ได้ไม่มากนัก

แต่พอได้ยินพ่อเฒ่าเว่ยบอกว่าเว่ยเซี่ยใกล้ไม่ไหวแล้ว หัวหน้าหมู่บ้านก็สงสารเด็กคนนั้น จึงให้ยารักษาไข้หวัดเพิ่มอีกหน่อย แล้วยังยัดหมั่นโถวให้เขาหลายลูก