บทที่ 3 ต่อสู้กับหมูป่า

บทที่ 3 ต่อสู้กับหมูป่า

เดิมทีภูเขาด้านหลังก็มีหญ้าป่าขึ้นเต็มไปหมด ทั้งยังมีสัตว์วิ่งไปมา แต่ช่วง 2 ปีมานี้ ต้องเดินไปไกลมากกว่าจะเห็นหญ้าป่าสักต้น และยิ่งเข้าไปในป่าลึกก็ยิ่งอันตราย

เห็นเว่ยเซี่ยเดินตามพวกนางมาไกลขนาดนี้โดยไม่บ่นเหนื่อย เจ้าสามก็เอ่ยชมอยู่สองสามคำ แต่ก็ยังอุ้มเว่ยเซี่ยไว้ ร่างกายนางเพิ่งหายดี จะปล่อยให้เหนื่อยได้อย่างไร

แม้เว่ยเซี่ยจะอายุ 6 ขวบแล้ว แต่ร่างกายเตี้ยเล็กและผอมแห้ง ดูราวกับมีอายุเพียง 4 หรือ 5 ขวบ นางกัดฟันขึ้นเขามาได้ก็จริง แต่พอท่านอาสามอุ้มนาง นางก็ไม่ได้ปฏิเสธ ส่วนภรรยาเจ้าสามถือกระบุงเดินตามหลังพวกเขา