กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 262 พุทราร่วง: หญิงพุทรา
พอ มู่เสียนชิง พูดจบ ห้องเก็บฟืนก็กลับมาเต็มไปด้วยความเงียบที่ทำให้อึดอัดอีกครั้ง
มือของเสิ่นเหมียวกำแน่น ปากเม้มสนิท ไม่ยอมปล่อยเสียงใด ๆ ออกมาเลย
แต่รอบตัวเธอกลับมีลมพัดขึ้นมาอีกครั้ง
ผ่านไปเนิ่นนาน เสิ่นเหมียวจึงเอ่ยขึ้น เสียงเบามาก ราวกับไม่รู้ว่าพูดให้ใครฟัง “ขอโทษ”
มู่เสียนชิงไม่ตอบ
เสิ่นเหมียวก็ไม่ได้รอให้ใครตอบ
เธอเงยหน้าขึ้นอีกครั้ง กระตุกมุมปาก “ฉันเล่าต่อไปเลยนะ”
ชีวิตกว่าสิบปีนี้สอนเธอไว้แล้วว่า การร้องไห้กับการขอโทษเป็นสิ่งที่ไร้ประโยชน์ที่สุด มีแต่ลงมือทำจริงเท่านั้น
ดังนั้น มีแต่ทำให้หมู่บ้านที่สกปรกจนน่าขยะแขยงแห่งนี้พินาศย่อยยับไม่เหลือซาก เธอจึงจะขอโทษหมอหานได้อย่างแท้จริง