กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 263 ดอกจาวร่วง: ไพ่ตาย
อากาศกลับเงียบสงบอีกครั้ง เงียบจนได้ยินเสียงเข็มหล่น
เสิ่นเหมียวมองกวนซาน มู่เสียนชิงก็มองกวนซาน
แต่กวนซานกำลังมองเสิ่นเหมียว
นี่มันการแข่งขันจ้องตาสามคนหรือไง
มู่เสียนชิงจู่ ๆ ก็รู้สึกปวดฟันขึ้นมา
ปกติช่วงเวลาแบบนี้ไม่ใช่จะมีประโยคต่อท้ายตามมาหรือไง ต่อให้จริงใจหรือเสแสร้ง ก็ต้องมีสักคำว่าขอโทษหรือขออภัย
ทำไมพอพูดจบแล้วกวนซานถึงรอให้เสิ่นเหมียวตอบล่ะ
เสิ่นเหมียวก็งงเป็นไก่ตาแตก อึกอักอยู่ครึ่งวัน ก่อนจะเค้นออกมาประโยคหนึ่ง “หา?”
กวนซานเอ่ย “ที่คุณกลายเป็นแบบนี้ในวันนี้ มีเหตุผลจากพวกเราอยู่ด้วย”