เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 261 ดอกพุทราร่วง: ความจริง
“เสิ่นเหมียว แกกล้าดี!”
พอเธอพูดจบ เสียงคำรามพิโรธด้วยโทสะก็ดังมาจากด้านข้างทันที!
ผู้ประกอบพิธีศพกระโจนลุกขึ้นจากพื้นในทันที ชี้นิ้วมือใส่จมูกเสิ่นเหมียว ดวงตาทั้งสองแดงก่ำ โกรธเป็นฟืนเป็นไฟ
น่าเสียดายที่ตอนนี้เสิ่นเหมียวได้กลับตัวกลับใจแล้ว ไม่คิดจะเอาชีวิตเขาอีก
ดังนั้นเสิ่นเหมียวเพียงยืนตัวนิ่งไม่ขยับ แล้วหันศีรษะกร๊อบ ๆ ไป 360 องศา จ้องเขาด้วยสายตาน่ากลัว “คุณกำลังด่าฉันอยู่หรือ?”
เดิมทีผู้ประกอบพิธีศพยังมีเรื่องจะพูดอีกมาก แต่จู่ ๆ เสิ่นเหมียวก็ทำแบบนี้ขึ้นมา ทำเอาเขาตกใจจนกลืนคำพูดกลับไปหมด
เสิ่นเหมียวเผยอริมฝีปากเผยฟันขาววาววับเย็นยะเยือก “คุณมักเตือนพวกเราเสมอ ว่าบางคำพูดพูดได้ บางคำพูดตายก็ห้ามพูด แล้วทำไมคุณเองกลับทำไม่ได้เลย!”
อึก ผู้ประกอบพิธีศพกลืนน้ำลาย มือเริ่มสั่น แต่เขาก็ยังฝืนพูดจนจบ “เธออยากทำลายหมู่บ้านของเราให้พินาศหรือ? เธอลองคิดถึงเพื่อนของเธอสิ เธอสนิทกับต้าหนีไม่ใช่หรือ? เธอยังต้องใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ เธอลองคิดถึงเด็กบริสุทธิ์พวกนั้น และคนพวกนั้นที่เคยช่วยพูดให้พ่อของเธอทำดีกับเธอ เธอจะทำลายพวกเขาเพราะเรื่องส่วนตัวของเธอหรือ?”