เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 260 ดอกพุทราร่วง: การแลกเปลี่ยน
ตอนที่กวนซานกับมู่เสียนชิงมาถึงบ้านตระกูลเสิ่น ประตูใหญ่ของบ้านก็เปิดอ้าอยู่เช่นนั้น ทั้งหลังเปิดไฟสว่างหมด แต่ถึงกวนซานจะกล้ำกลืนจิตสำนึกพูดออกมา เขาก็ยังพูดไม่ออกว่ามันสว่างสดใส
ปัญหาหลักคือไฟมันเปิดอยู่ก็จริง แต่มันกลับไม่ยอมสว่างดี ๆ ต้องสว่างทีหนึ่ง มืดทีหนึ่ง แล้วก็กะพริบอีกทีหนึ่ง
ทำให้ประตูใหญ่นี้ดูไม่มีความหวังดีเอาเสียเลย ราวกับกำลังหลอกล่อให้พวกเขาเข้าไป
ยิ่งโดยเฉพาะเมื่อในประตูยังมีเสียงกรีดร้อง เสียงร่ำไห้ และเสียงขอชีวิตดังออกมาเป็นระยะ
ฝีเท้าของมู่เสียนชิงชะงักเล็กน้อย เขามองไปรอบ ๆ บ้านตระกูลเสิ่น
ในชนบท ระยะห่างระหว่างบ้านแต่ละหลังโดยทั่วไปไม่ค่อยไกลกันนัก แบบนี้ปกติจะช่วยเหลือกันได้ และเดินไปมาหาสู่กันสะดวก
แต่บ้านตระกูลเสิ่นเป็นถึงขนาดนี้แล้ว หลายหลังที่อยู่รอบ ๆ กลับไม่มีใครออกมาดูสถานการณ์สักคน
จริงสินะ ละครกับภาพยนตร์ก็แสดงแบบนี้กันทั้งนั้น