เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 126 อัตตาขั้นสุดท้าย: บรรจบกัน
“มู่เสียนชิง!” พอกวนซานยืนได้มั่น สิ่งแรกที่เขาทำคือเรียกชื่อมู่เสียนชิงออกไป
แต่สิ่งที่ตอบกลับมาจากรอบด้านมีเพียงเสียงก้องของตัวเอง
กวนซานยื่นมือออกไปหวังจะคลำพบอะไรสักอย่าง แต่เขาเองก็ไม่แน่ใจด้วยซ้ำว่าตัวเองยื่นมือออกไปจริงหรือไม่
มันมืดเกินไป นี่คือความมืดระดับสุดขีด ไม่มีแสงใดรอดพ้นจากมันได้
กวนซานไม่อาจกำหนดเขตแดนของร่างกายตัวเองได้ แม้แต่ความเป็นเจ้าของร่างกายในสมอง ก็พร่าเลือนลงในชั่วพริบตานี้
หลังมือคว้าได้เพียงความว่างเปล่าอีกครั้ง กวนซานก็หยุดการเคลื่อนไหว
เขาจ้องมองความว่างเปล่าที่มองไม่เห็น ค่อย ๆ หลับตาลง ริมฝีปากขยับเบา ๆ บทคาถาหนึ่งที่แทบไม่มีเสียงก็กลิ้งออกมาจากหว่างริมฝีปาก
สิ้นเสียงนั้น ที่ปลายไหล่สองข้างและเหนือศีรษะของเขาก็พลันมีเปลวไฟดวงเล็ก ๆ ลุกขึ้นคนละดวง กลายเป็นแสงเดียวในความมืดสุดขีด