เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 127 ภาพสุดท้ายของตัวฉัน : ไฟป่า
มู่เสียนชิงจะไม่รู้ถึงความเปลี่ยนแปลงในใจของกวนซานได้อย่างไร?
แต่ไม่ว่ากวนซานจะตัดสินใจแบบไหน แก่นแท้ของมันก็เพื่อตัวเขาเองทั้งนั้น
ฉะนั้นมู่เสียนชิงจึงไม่ได้คัดค้าน เขาเพียงพูดว่า “ผมจะถือการปกป้องตัวเองเป็นเป้าหมายแรก”
ขอแค่เขาปกป้องตัวเองได้ ก็เป็นการไม่สร้างภาระที่ได้ผลที่สุดแล้ว
กวนซานพยักหน้า แววตาสงบนิ่งจนทำให้อุ่นใจ “ไม่ต้องกลัว ผมเดินนำคุณไป”
หลบประตูบ้านที่ล้มนอนอยู่บนพื้น ก้าวเข้าไปในลานบ้านเล็กที่เหี่ยวแห้ง กลิ่นฝุ่นกับกลิ่นเน่าเปื่อยของที่ไม่มีคนอยู่นานยิ่งทวีความเข้มข้นขึ้น
กวนซานเก็บไม้ท่อนหนึ่งขึ้นมาพลาง ๆ ปัดใยแมงมุมบนประตูทิ้ง แล้วยกเท้าเดินเข้าห้องรับแขก
ฝีเท้าเหยียบลงบนฝุ่นเกิดเป็นรอยเท้าทีละรอย ตอนที่คนตระกูลเจียงจากไป คงจะรีบร้อนมาก บนโต๊ะยังมีข้าวปลาและผลไม้วางอยู่