กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 432 ประลองฝีมือ ของจริงแท้แน่นอน
เขาไม่อยากพูดอะไรต่อ จึงโบกมือให้คนผู้นั้นรีบลงไป พระสนมกุ้ยเฟยที่ชมเรื่องสนุกอยู่ข้าง ๆ พลอยรู้สึกสดชื่นเบิกบานใจ
โดยเฉพาะเมื่อเห็นไป๋ซูหรานมีสีหน้าเหมือนวิญญาณหลุดออกจากร่าง นางรู้สึกว่าความอัดอั้นที่สุมอยู่ในอกมานานนับสิบปีคลายลงไม่น้อยในชั่วพริบตา
“อี้เอ๋อร์ ดีใจแล้วหรือ?”
พระสนมกุ้ยเฟยมองเขาด้วยแววตาแง่งอน “ฝ่าบาทตรัสอะไรเพคะ!”
“เป็นน้องสาวคนรองของหม่อมฉันต่างหากที่ไม่ดี นางเป็นเช่นนี้แล้ว หม่อมฉันจะดีใจได้อย่างไรเพคะ?”
เซี่ยอวิ๋นฉือมองรอยยิ้มตรงมุมปากของพระสนมกุ้ยเฟยที่แทบจะกลั้นไว้ไม่อยู่ มุมปากพลันยกขึ้น “อืม หากรอยยิ้มบนใบหน้าพระสนมไม่ชัดเจนถึงเพียงนี้ เราคงเกือบเชื่อแล้ว”