กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 431 ท่านหญิงฮุ่ยอันเสี้ยนจู่
เมื่อเห็นสีหน้าเซี่ยอวิ๋นฉือเริ่มไม่พอใจ องค์หญิงไซฮันก็คำนับแล้วถอยออกไป เพียงเท่านี้ก็พอแล้ว เบื้องหลังนางยังมีชนเผ่าของตน จึงเอาแต่ใจเกินไปไม่ได้ นี่เป็นขีดจำกัดของนางแล้ว
ไป๋ซูหรานมองเสิ่นหลีกับเผยอวี้เดินเคียงข้างกันไปข้างหน้าอย่างเหม่อลอย ในใจว่างเปล่า เมื่อมองเสิ่นหลี สายตาของนางแทบอยากจ้องให้ทะลุร่างอีกฝ่าย
ชาวบ้านหญิงคนหนึ่งแท้ ๆ นางต้องมีความสามารถอย่างไรกัน ถึงทำให้เผยอวี้ชอบนางได้?
ไป๋ซูหรานมองบิดาที่อยู่ข้างกาย รู้ดีว่าหลังคืนนี้ชื่อเสียงของตนจะกลายเป็นเช่นไร
“ท่านพ่อ ลูกมีเรื่องหนึ่งอยากขอร้อง”