กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 433 จำข้าไม่ได้แล้วหรือ?
ไป๋ซูเจินหูไวมาก ได้ยินเสียงหัวเราะกลั้น ๆ ดังขึ้นสองสามครั้งในท้องพระโรงอย่างชัดเจน จึงรู้สึกเสียหน้าอยู่บ้าง แต่ก็ไม่อาจเอ่ยปากขอประลองอีกครั้ง
ไม่ต้องพูดถึงว่าต่อสู้ไปก็สู้ไม่ได้ แค่เรื่องเสียหน้าก็ทำให้เขาไม่อาจเอ่ยปากขอประลองอีกได้แล้ว
“ฮึ ถือว่าเจ้าเก่ง”
พูดจบเขาก็หันหลังเดินลงไป เขาไม่ใช่คนที่แพ้แล้วรับไม่ได้เสียหน่อย!
ราชทูตถู่ปัว ราชทูตอูซุน และราชทูตรั่วเชียงสบตากัน ก่อนจะก้าวออกมาพร้อมกัน
“ฮ่องเต้เป่ยเยียน คราวนี้พวกเราก็นำผู้กล้าของเผ่าเรามาด้วย ไม่ทราบว่าจะให้ประลองกับผู้กล้าแห่งเป่ยเยียนได้หรือไม่?”