กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 347 นางดนตรี
อย่างไรเสีย เมื่อมีชายหนุ่มยอดเยี่ยมอย่างเผยอวี้อยู่ตรงหน้าแล้ว พวกเขาก็ยากจะมองใครเข้าตา
ค่ำคืนนั้นตระกูลเสิ่นครึกครื้นเป็นอย่างยิ่ง จัดโต๊ะไว้สี่โต๊ะ ส่วนใหญ่เป็นผู้อาวุโส พี่ชายลูกพี่ลูกน้องกับน้องชายลูกพี่ลูกน้องของเสิ่นหลีหลายคนออกไปหางานทำกันแล้ว ปีหนึ่งกลับบ้านเพียงไม่กี่ครั้ง
กว่าทุกคนจะแยกย้ายกันก็เป็นเวลาพระจันทร์ลอยอยู่กลางฟ้าแล้ว เสิ่นหลีอยู่เป็นเพื่อนครู่หนึ่งก็กลับเรือนของตน สาเหตุสำคัญคือเมื่อนั่งอยู่กับผู้อาวุโสเหล่านั้นก็ไม่มีอะไรให้คุย ไม่เร่งให้แต่งงานก็เร่งให้มีลูก นางไม่อยากฟังสักเรื่อง