กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 346 อยากพบก็ต้องคว้าไว้
เสิ่นหลีถือจดหมายสองฉบับ มองชื่อบนหน้าซองแล้วพูดว่า “พี่สะใภ้ใหญ่ ฉบับนี้ของพี่ ท่านแม่ ฉบับนี้เขียนถึงทุกคน ให้ท่าน”
สวีเถาฮวารับจดหมายมา แกะออกอ่านอย่างรอไม่ไหว พอเห็นลายมือคดเคี้ยวที่คุ้นเคย ความกังวลตลอดช่วงเวลาที่ผ่านมาก็คลายลงเสียที
“น้าหญิง ข้าจะลง”
เสิ่นหลีวางเขาลง เด็กน้อยก็วิ่งปรู๊ดไปหาสวีเถาฮวา แล้วไต่เข่าขึ้นไปนอนพาดบนตักอย่างคล่องแคล่ว
“ท่านแม่ ข้าก็อยากอ่าน”
“ได้ เราอ่านด้วยกัน”
หลินชุ่ยชุ่ยไม่ได้แกะจดหมาย กลับยื่นให้เสิ่นหลี “อาหลี เจ้าอ่านให้ฟังเถอะ”
“ได้เจ้าค่ะ”