กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 348 ตีสุนัขยังต้องดูหน้าเจ้าของ
ลุกขึ้นเถอะ
เจ้าค่ะ
เสิ่นเจียวเจียวเงยหน้าขึ้น จึงเพิ่งเห็นว่าข้างกายเซี่ยอวิ๋นเช่อยังมีสตรีอีกคนยืนอยู่ ดูจากการแต่งกายแล้วน่าจะเป็นคุณหนูตระกูลใหญ่ เพียงแต่เหตุใดสายตาที่มองนางถึงได้ดูแปลกพิกลเช่นนั้น
ตั้งแต่เสิ่นเจียวเจียวกลายเป็นนางดนตรี นางก็เห็นสายตาเช่นนี้มามาก ทั้งดูแคลนและเหยียดหยาม ราวกับมองสิ่งสกปรกอะไรสักอย่าง
“ท่านอ๋อง มีสิ่งใดจะรับสั่งหรือเจ้าคะ”
เพราะใบหน้าของตนบาดเจ็บ หลี่เชี่ยนหรูจึงเปลี่ยนความริษยาเป็นโทสะทันทีที่เห็นใบหน้าของนาง
โดยเฉพาะดวงตาคู่นั้นของเสิ่นเจียวเจียว ชวนให้คนลุ่มหลงเสียจริง สมแล้วที่มาจากหอนางโลม ล้วนเป็นพวกชั้นต่ำทั้งนั้น