กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 336 เถาฮวาเน่า
หลี่เชี่ยนหรูถูกแรงกระแทกจากด้านหลังจนล้มลงกับพื้น ใบหน้าเล็กที่เมื่อครู่ยังแดงระเรื่อเปล่งปลั่งพลันซีดขาว ทั้งเพราะเจ็บและเพราะตกใจ
“ข้า... ข้าเปล่า แค่อยากพูดกับท่านอ๋องสักสองสามประโยค”
สาวใช้คนสนิทข้างกายรีบประคองนางขึ้นมา นางไม่สนใจความเจ็บปวด ก่อนจะอธิบายอย่างติดขัด
จากนั้นนางก็มองเผยอวี้ ฝืนความเจ็บที่มือแล้วแสร้งยิ้ม “ท่านอ๋องยังจำข้าได้หรือไม่? พวกเราเคยพบกันในงานเลี้ยงในวัง ข้าน้อยชื่อเชี่ยนหรู บิดาข้าเป็นเสนาบดีกระทรวงโยธาธิการ”
เผยอวี้ไม่ได้มองนาง แต่หันไปส่ายหน้าให้เสิ่นหลี แสดงว่าตนไม่รู้จักนาง เกิดอาหลีเข้าใจผิดเพราะเรื่องไม่เป็นเรื่องนี้ขึ้นมาคงไม่ดีแน่