กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 337 คำสาบาน
คนที่คิดเช่นนี้มีอยู่ไม่น้อย ดังนั้นเมื่อเผยอวี้ได้รับ “ของขวัญ” พิเศษชิ้นนี้เป็นครั้งแรก ใบหน้าของเขาจึงดำคล้ำราวกับก้นหม้อ
“เจ้าไม่สนใจขนาดนี้ วันหน้าอย่ามาเสียใจทีหลังก็แล้วกัน!”
เผยอวี้เลิกคิ้วตอบ “ก็ไม่ใช่เรื่องจริง จะเสียใจไปทำไม อีกอย่าง ต่อให้ชื่อเสียงข้าเสียหาย อาหลีจะรังเกียจข้าหรือ?”
“ไม่หรอก”
อย่างไรเสีย นางก็ร่วมมืออยู่ด้วย ย่อมรู้ว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องหลอก
“นั่นก็จบแล้ว พอข่าวลือนี้แพร่ออกไป ข้าก็ได้อยู่อย่างสงบสักที แก้ปัญหาไปได้ไม่น้อย”
“เจ้ามีความสุขก็ดีแล้ว”