กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 320 บาดเจ็บอีกครั้ง
“อ้อ”
ทหารชั้นผู้น้อยเกาศีรษะแล้วเดินจากไป ก่อนจากยังไม่ลืมหันไปส่งสายตาชื่นชมให้เสิ่นหลีหลายครั้ง เขารู้สึกว่าแม่นางเช่นนี้เท่ยิ่งนัก
เสิ่นหลียืนอยู่บนกำแพงเมืองครู่หนึ่ง ก่อนจะกระโดดลงไป หยิบดาบใหญ่ที่วางอยู่บนพื้นมาเล่มหนึ่ง แล้วเข้าร่วมการต่อสู้อันดุเดือดของทหารทั้งสองฝ่าย
นางต่อสู้อยู่เช่นนี้นานถึงครึ่งชั่วยาม ช่วงนั้นไม่รู้ว่าฆ่าคนไปเท่าไร ร่างกายไม่มีบาดแผล เพียงแต่เสื้อผ้าที่เดิมสะอาดกลับเปื้อนคราบเลือดเต็มไปหมด แม้แต่ผ้าปิดหน้าก็ยังมีจุดเลือดแต้มกระจาย