กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 143 ใจเหี้ยม
แต่พรสวรรค์ของนางดีมาก ครั้งแรกก็เข้าสมาธิได้นานขนาดนี้ ทำให้เขามองนางใหม่อีกครั้ง
เสิ่นหลีนอนอยู่บนเสื่อฟาง คิดถึงเรื่องเคล็ดวิชาในหัว ไม่นานก็หลับไป
…
อีกด้านหนึ่ง ในที่สุดเสิ่นหลิวไป๋ก็พาคนที่เหลือมาถึงนอกเมืองผิงเหอเซี่ยน ทว่าตอนพวกเขามาถึงเป็นช่วงบ่าย หมอกพิษที่ปกคลุมทั่วเมืองทำให้ต้องหยุดฝีเท้า
บนกำแพงเมืองมีตัวอักษรสีดำเขียนไว้หลายคำว่า ‘ระวังหมอกพิษ ผ่านได้ยามเที่ยง’ ทำให้ผู้คนไม่น้อยหยุดอยู่ตรงนี้
เวลานี้ชีวิตไม่มีอะไรให้หวังจริงอยู่ แต่พอต้องเผชิญกับความตายตรงหน้า ใคร ๆ ก็ต้องกลัว