กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 142 คัมภีร์วรยุทธ์
เมื่อได้ยินเสียงหัวเราะของเขา นางก็เงยหน้าขึ้นอย่างประหลาดใจ สบเข้ากับดวงตาที่มีรอยยิ้มจาง ๆ ของเขา และเห็นรอยยิ้มวูบหนึ่งบนใบหน้าหล่อเหลา
หมอนี่เป็นอะไรไป?
หรือโกรธผู้ใต้บังคับบัญชาที่ทรยศเขาจนหัวเสียแล้ว?
เผยอวี้รีบเก็บอารมณ์ สีหน้ากลับเป็นปกติ ทว่าหางตาและหว่างคิ้วยังคงเผยให้เห็นว่าเวลานี้เขาอารมณ์ดี
เขาหยิบคัมภีร์เล่มหนึ่งออกจากแขนเสื้อ “นี่คือคัมภีร์เล่มนั้น อีกสักครู่ข้าจะตรวจดูกระดูกและเส้นเอ็นของเจ้าว่าฝึกได้หรือไม่”
“ได้ ๆ ๆ ให้ข้าดูก่อน!”
เสิ่นหลีถูมืออย่างตื่นเต้น ก่อนรับคัมภีร์วรยุทธ์ที่ใฝ่ฝันถึงมานานมา
เผยอวี้มองท่าทางของนางแล้วแย้มยิ้มโดยไม่ส่งเสียง