กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 23 เผยเรื่องมิติด้วยตนเอง
เสิ่นหลีส่ายหน้า “นี่คือวาสนาที่ผู้อาวุโสมอบให้ข้า เป็นห้องที่เก็บของได้ บอกว่าสามารถช่วยให้ครอบครัวเราผ่านปีภัยพิบัติไปได้อย่างราบรื่น”
พูดจบ นางก็เก็บของในมือกลับเข้าไป แล้วนำออกมาอีก ทำซ้ำหลายครั้งกว่าเสิ่นฉางซานกับหลินชุ่ยชุ่ยจะเริ่มชิน
เสิ่นฉางซานถามอย่างเคร่งขรึม “อาหลี สมบัติของเจ้านี่ คนอื่นแย่งไปได้หรือไม่?”
เสิ่นหลีส่ายหน้า “แย่งไปไม่ได้”
เสิ่นฉางซานลุกขึ้นเดินไปเดินมาในห้อง “ถ้าอย่างนั้น สมบัติของเจ้ามีขนาดเท่าไร?”
“ใหญ่เท่าห้องโถงหลักของบ้านเรา”
“เช่นนั้นก็เก็บอาหารกับน้ำได้มากขึ้น ต่อไปเวลาอพยพหนีภัยพิบัติจะได้มีหลักประกัน”
“อาหลี เรื่องนี้ห้ามบอกคนอื่นอีก พี่ชายทั้ง 3 คนของเจ้าก็ไม่ได้ เข้าใจหรือไม่?”
หลินชุ่ยชุ่ยพยักหน้าคล้อยตาม “วาสนานี้เย้ายวนใจเกินไป ยิ่งมีคนรู้มาก อาหลีก็ยิ่งอันตราย”