กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 22 ดวงแข็ง
เผยอวี้ยกตามองแม่นางตรงหน้า ใบหน้าเล็กงดงาม ริมฝีปากแดงดุจผลอิงเถา จมูกโด่งงาม สิ่งที่พิเศษที่สุดเห็นจะเป็นดวงตาคู่นั้น ไม่ได้อ่อนแอบอบบางเหมือนหญิงสาวทั่วไป ความเป็นธรรมชาติและความมั่นใจที่เผยออกมาจากแววตาทำให้นางดูมีเสน่ห์ยิ่งขึ้น
“ได้ เมื่อบาดแผลของข้าหายดีแล้ว จะมอบให้เจ้าด้วยสองมือแน่นอน”
เสิ่นหลีพยักหน้า “เช่นนั้นท่านพักผ่อนเถิด ข้าจะไปต้มโจ๊กให้”
“แม่นาง ที่นี่อยู่ในเขตอี้โจวหรือ?”
“ใช่ ที่นี่คือหมู่บ้านซานหลี่ อำเภอเจียงหยาง อี้โจว”
“ขอบคุณแม่นางที่บอก”
คิดไม่ถึงว่าตนจะลอยมาตามคลองใหญ่จนถึงอี้โจว มุมปากของเผยอวี้ยกยิ้มเยาะหยัน ดูท่าชะตาจะยังแข็งจริง ๆ
น่าเสียดายแทนคนที่อยากให้เขาตายเสียจริง คราวนี้ความปรารถนาของพวกนั้นคงไม่เป็นจริงแล้ว
เสิ่นหลีเดินเข้าครัว “ท่านแม่ คืนนี้เรากินอะไรกัน?”